пошукі будучыні

avatar Leonel

2446

14

Leonel

Пользователь

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Leonel

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Привет тем кто из Беларуси( и соответственно школьникам).
В 10 классе по белоруской литературе задали сочинение по "пошукам будучыні", если кому не жалко скиньте сочинение.

IvKorsar

Пользователь

Регистрация: 23.12.2012

Сообщения: 559

Рейтинг: 200

IvKorsar

Регистрация: 23.12.2012

Сообщения: 559

Рейтинг: 200

школьник, иди учи уроки!!

Ruff_Ruder

Пользователь

Регистрация: 07.10.2012

Сообщения: 2745

Рейтинг: 1236

Ruff_Ruder

Регистрация: 07.10.2012

Сообщения: 2745

Рейтинг: 1236

у вас там нету сайтов с такими фигнями??7
я тоже жестоко забивал на всякие там литературы, особенно в старших классах, сочинения не писал вместо стихов нес всякую ересь ... но сейчас жадно читаю то, что когда-то поленился прочитать

V_11

Пользователь

Регистрация: 01.07.2013

Сообщения: 498

Рейтинг: 321

V_11

Регистрация: 01.07.2013

Сообщения: 498

Рейтинг: 321

гугл для слабых

Leonel

Пользователь

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Leonel

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Ruffian93 сказал(а):

у вас там нету сайтов с такими фигнями??7
я тоже жестоко забивал на всякие там литературы, особенно в старших классах, сочинения не писал вместо стихов нес всякую ересь ... но сейчас жадно читаю то, что когда-то поленился прочитать
Нажмите, чтобы раскрыть...

Дак читать и я люблю, но бел лит делать на завтра как-то не хочется.

pvmak1488

Пользователь

Регистрация: 15.09.2013

Сообщения: 474

Рейтинг: 86

pvmak1488

Регистрация: 15.09.2013

Сообщения: 474

Рейтинг: 86

Leonel сказал(а):

Привет тем кто из Беларуси( и соответственно школьникам).
В 10 классе по белоруской литературе задали сочинение по "пошукам будучыні", если кому не жалко скиньте сочинение.
Нажмите, чтобы раскрыть...
не судьба гугл заюзать?

Epicroy

Пользователь

Регистрация: 31.03.2012

Сообщения: 1558

Рейтинг: 1698

Epicroy

Регистрация: 31.03.2012

Сообщения: 1558

Рейтинг: 1698

Напиши сам.

Leonel

Пользователь

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Leonel

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

V_11 сказал(а):

гугл для слабых
Нажмите, чтобы раскрыть...

Ты в кого такой умный?
Я спросил основываясь на том, том здесь есть люди из Беларуси и 10-ти классники.

Lemax

Пользователь

Регистрация: 17.09.2012

Сообщения: 5224

Рейтинг: 2487

Lemax

Регистрация: 17.09.2012

Сообщения: 5224

Рейтинг: 2487

Школа... чур меня чур

Разве списать ни у кого нельзя, взяв у каждого по абзацу?

Frunze

Пользователь

Регистрация: 13.10.2012

Сообщения: 1527

Рейтинг: 293

Frunze

Регистрация: 13.10.2012

Сообщения: 1527

Рейтинг: 293

Ruffian93 сказал(а):

у вас там нету сайтов с такими фигнями??7
я тоже жестоко забивал на всякие там литературы, особенно в старших классах, сочинения не писал вместо стихов нес всякую ересь ... но сейчас жадно читаю то, что когда-то поленился прочитать
Нажмите, чтобы раскрыть...

Из всей школьной программы читал только Маленького Принца, и Тома Сойера. Ни капли не жалею.

ku.zz

Пользователь

Регистрация: 22.07.2013

Сообщения: 32

Рейтинг: 7

ku.zz

Регистрация: 22.07.2013

Сообщения: 32

Рейтинг: 7

Лови, 100% не то :(
Спойлер: 'То не то, я белорусский не понимаю'
Кузьма Чорны ў сваіх раманах вельмі добра раскрыў тэму вайны і яе ўплыву на жыццё людзей. У раманах "Пошукі будучыні" і "Млечны шлях" мы даведваемся пра праблемы таго часу. Перад намі паўстае вобраз вялікага злодзея, які разлучае блізкіх людзей, здзекуецца з іхніх пачуццяў, парушае сямейнае шчасце і гармонію. Гэты злодзей - вайна. Падзеі рамана "Пошукі будучыні" - яскравы прыклад існавання гэтага страшнага ворага людзей. У пачатку твора перад намі паўстае карціна імперыялістычнай вайны. Дзеці засталіся адны ў сваіх хатах, бо бацькі пайшлі на фронт. Вайна забрала іх маленства і прымусіла дачасна стаць дарослымі: весці гаспадарку, даглядаць малодшых брацікаў і сясцёр, адказваць самім за сваё жыццё. Вайна асудзіла іх на вельмі цяжкі лёс. На першых старонках рамана мы знаёмімся з Волечкай Нявадай, якая працуе па гаспадарцы, як дарослая. Волечку з яе бацькам разлучыла вайна. Дзяўчынка ўжо згубіла надзею, што бацька застаўся ў жывых, бо пісем ён не пісаў. Вось і апынулася Волечка адна на ўсім свеце. Кастуся Лукашэвіча з яго хворым бацькам прагналі з роднай хаты. Вайна разлучыла яго з Радзімай і бацькам. Асірацелы, абяздолены, няшчасны, ён знемагаў у нудзе. Але ж і Кастусю, і Волечцы яшчэ трэба было змагацца за сваё жыццё. Было цяжка паверыць, што калісьці прыйдзе светлая будучыня, і ўсе на свеце будуць шчаслівыя. Стары Нявада не загінуў. Ён кожны дзень успамінаў сваю дачку, уяўляючы яе маленькай дзяўчынкай. Бацька марыў аб вяртанні ў родныя мясціны і жадаў гадаваць сваю дачку, сачыць за яе станаўленнем. У яго былі жудасныя думкі аб тым, што, мабыць, Волечкі ўжо няма ў жывых. Надышоў доўгачаканы дзень сустрэчы. Але замест маленькай дзяўчынкі Нявада ўбачыў сталую жанчыну, падобную, як дзве крошгі вады, на сваю маці. Няваду ахапіла вялікае шчасце. І ў той жа час сэрца яго напоўнілася болем, бо гады праляцелі вельмі хутка, і бацька не бачыў, як вырасла яго маленькая дачка. Нехта злосны і бессардэчны адабраў у яго маленства Волечкі. Падобная гісторыя здарылася з Сымонам Ракуцькам. Ён рана застаўся адзін, бо бацьку і сястру забілі немцы. Калі ў яго самога нарадзілася дачка, а сын Тамаш толькі пачынаў хадзіць, ішла польская вайна. Ракуцька марыў аб тым, каб з яго дзецьмі не здарылася тое, што адбылося з ім, каб яны заўсёды былі побач і жылі ў шчасці і спакоі. Надышоў той страшэнны час, калі Ракуцьку прыйшлося развітацца з жонкай і дзецьмі. Перад яго вачыма праляцелі гады сямейнага жыцця, дзяцінства Лізаветы і Тамаша, іхнія першыя ўсмешкі. Герой задаваў сабе пытанні, што чакае яго ў будучыні, што адбудзецца з яго дзетачкамі. Вялікая сцяна аддзяліла яго ад родных людзей, аддзяліла, мабыць, назаўсёды. Ён спадзяваўся на тое, што некалі яму пашанцуе сустрэць сваю сям'ю. Сымон жыў цяпер марамі, жаданнем, надзеяй, упартасцю. Ён не лічыў свае гады, але ж ведаў, што маладосць праходзіць. І калі ён убачыў сваю дачку, то зразумеў, што зусім яе не ведае. Яна вырасла без бацькі. У Ракуцькі не было шчасця трымаць яе на руках, песціць сваю маленькую дзяўчынку, назіраць за яе жыццём. У гэтым павінен той жа злодзей. Гэта ён адабраў маленства яго дачкі. А калі Ракуцька ўбачыў сваю старую жонку, ён у гэтым пераканаўся. Злодзей украў і маладосць жонкі. Гэта страшэнная пачвара адабрала ўсё святое: Радзіму, маленства, маладосць. Сустрэўшы Тамаша, Ракуцька быў вельмі здзіўлены, бо перад ім стаяў не яго маленькі сыночак, а салдат чужой арміі, у якога таксама ўкралі дзяцінства. Дзеці, якія з'явіліся на свет дзеля шчасця, апынуліся ў жудасным становішчы. Частка іх жыцця незваротна знікла. 3 самага дзяцінства ў іхніх сэрцах з'явілася нянавісць да вайны, якая была вінавата ва ўсіх бедах людзей. Так, вайна робіць няшчаснымі цэлыя народы, але ж войны пачынаюцца па волі людзей. Атрымліваецца, што людзі самі робяць сябе няшчаснымі. 3-за гэтага пакутуюць іх дзеці. Я лічу, што пакуль людзі не задумаюцца над сэнсам свайго жыцця, не перастануць змагацца адзін з адным, вялікі страшны злодзей будзе з'яўляецца зноў і зноў

Leonel

Пользователь

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Leonel

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

ku.zz сказал(а):

Лови, 100% не то :(
Спойлер: 'То не то, я белорусский не понимаю'
Кузьма Чорны ў сваіх раманах вельмі добра раскрыў тэму вайны і яе ўплыву на жыццё людзей. У раманах "Пошукі будучыні" і "Млечны шлях" мы даведваемся пра праблемы таго часу. Перад намі паўстае вобраз вялікага злодзея, які разлучае блізкіх людзей, здзекуецца з іхніх пачуццяў, парушае сямейнае шчасце і гармонію. Гэты злодзей - вайна. Падзеі рамана "Пошукі будучыні" - яскравы прыклад існавання гэтага страшнага ворага людзей. У пачатку твора перад намі паўстае карціна імперыялістычнай вайны. Дзеці засталіся адны ў сваіх хатах, бо бацькі пайшлі на фронт. Вайна забрала іх маленства і прымусіла дачасна стаць дарослымі: весці гаспадарку, даглядаць малодшых брацікаў і сясцёр, адказваць самім за сваё жыццё. Вайна асудзіла іх на вельмі цяжкі лёс. На першых старонках рамана мы знаёмімся з Волечкай Нявадай, якая працуе па гаспадарцы, як дарослая. Волечку з яе бацькам разлучыла вайна. Дзяўчынка ўжо згубіла надзею, што бацька застаўся ў жывых, бо пісем ён не пісаў. Вось і апынулася Волечка адна на ўсім свеце. Кастуся Лукашэвіча з яго хворым бацькам прагналі з роднай хаты. Вайна разлучыла яго з Радзімай і бацькам. Асірацелы, абяздолены, няшчасны, ён знемагаў у нудзе. Але ж і Кастусю, і Волечцы яшчэ трэба было змагацца за сваё жыццё. Было цяжка паверыць, што калісьці прыйдзе светлая будучыня, і ўсе на свеце будуць шчаслівыя. Стары Нявада не загінуў. Ён кожны дзень успамінаў сваю дачку, уяўляючы яе маленькай дзяўчынкай. Бацька марыў аб вяртанні ў родныя мясціны і жадаў гадаваць сваю дачку, сачыць за яе станаўленнем. У яго былі жудасныя думкі аб тым, што, мабыць, Волечкі ўжо няма ў жывых. Надышоў доўгачаканы дзень сустрэчы. Але замест маленькай дзяўчынкі Нявада ўбачыў сталую жанчыну, падобную, як дзве крошгі вады, на сваю маці. Няваду ахапіла вялікае шчасце. І ў той жа час сэрца яго напоўнілася болем, бо гады праляцелі вельмі хутка, і бацька не бачыў, як вырасла яго маленькая дачка. Нехта злосны і бессардэчны адабраў у яго маленства Волечкі. Падобная гісторыя здарылася з Сымонам Ракуцькам. Ён рана застаўся адзін, бо бацьку і сястру забілі немцы. Калі ў яго самога нарадзілася дачка, а сын Тамаш толькі пачынаў хадзіць, ішла польская вайна. Ракуцька марыў аб тым, каб з яго дзецьмі не здарылася тое, што адбылося з ім, каб яны заўсёды былі побач і жылі ў шчасці і спакоі. Надышоў той страшэнны час, калі Ракуцьку прыйшлося развітацца з жонкай і дзецьмі. Перад яго вачыма праляцелі гады сямейнага жыцця, дзяцінства Лізаветы і Тамаша, іхнія першыя ўсмешкі. Герой задаваў сабе пытанні, што чакае яго ў будучыні, што адбудзецца з яго дзетачкамі. Вялікая сцяна аддзяліла яго ад родных людзей, аддзяліла, мабыць, назаўсёды. Ён спадзяваўся на тое, што некалі яму пашанцуе сустрэць сваю сям'ю. Сымон жыў цяпер марамі, жаданнем, надзеяй, упартасцю. Ён не лічыў свае гады, але ж ведаў, што маладосць праходзіць. І калі ён убачыў сваю дачку, то зразумеў, што зусім яе не ведае. Яна вырасла без бацькі. У Ракуцькі не было шчасця трымаць яе на руках, песціць сваю маленькую дзяўчынку, назіраць за яе жыццём. У гэтым павінен той жа злодзей. Гэта ён адабраў маленства яго дачкі. А калі Ракуцька ўбачыў сваю старую жонку, ён у гэтым пераканаўся. Злодзей украў і маладосць жонкі. Гэта страшэнная пачвара адабрала ўсё святое: Радзіму, маленства, маладосць. Сустрэўшы Тамаша, Ракуцька быў вельмі здзіўлены, бо перад ім стаяў не яго маленькі сыночак, а салдат чужой арміі, у якога таксама ўкралі дзяцінства. Дзеці, якія з'явіліся на свет дзеля шчасця, апынуліся ў жудасным становішчы. Частка іх жыцця незваротна знікла. 3 самага дзяцінства ў іхніх сэрцах з'явілася нянавісць да вайны, якая была вінавата ва ўсіх бедах людзей. Так, вайна робіць няшчаснымі цэлыя народы, але ж войны пачынаюцца па волі людзей. Атрымліваецца, што людзі самі робяць сябе няшчаснымі. 3-за гэтага пакутуюць іх дзеці. Я лічу, што пакуль людзі не задумаюцца над сэнсам свайго жыцця, не перастануць змагацца адзін з адным, вялікі страшны злодзей будзе з'яўляецца зноў і зноў
Lemax сказал(а):

Школа... чур меня чур

Разве списать ни у кого нельзя, взяв у каждого по абзацу?
Нажмите, чтобы раскрыть...

Нажмите, чтобы раскрыть...

Да то спасибо.
+ ещё завтра на уроке допишу.

Gazahn

Пользователь

Регистрация: 19.11.2013

Сообщения: 30

Рейтинг: 53

Gazahn

Регистрация: 19.11.2013

Сообщения: 30

Рейтинг: 53

Яндекс для лохов?

Leonel

Пользователь

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Leonel

Регистрация: 08.09.2012

Сообщения: 77

Рейтинг: 19

Gazahn сказал(а):

Яндекс для лохов?
Нажмите, чтобы раскрыть...

Ты же его юзаешь, а ты не лох.

Ruff_Ruder

Пользователь

Регистрация: 07.10.2012

Сообщения: 2745

Рейтинг: 1236

Ruff_Ruder

Регистрация: 07.10.2012

Сообщения: 2745

Рейтинг: 1236

Gazahn сказал(а):

Яндекс для лохов?
Нажмите, чтобы раскрыть...

верно подмечено